Szantaż seksualny: jak wesprzeć dziecko i uzyskać pomoc

Jeśli ktoś grozi udostępnieniem intymnych zdjęć Twojego dziecka, najważniejsze jest dziecko — nie zdjęcia, konto ani pieniądze. Potrzebuje wsparcia, a nie obwiniania czy żądania wyjaśnień dotyczących wszystkich wcześniejszych decyzji.

Jeśli dzieje się to teraz: bądź przy dziecku, przestańcie odpowiadać osobie, która grozi, i nie płaćcie ani nie wysyłajcie kolejnych intymnych treści. Szybko skontaktujcie się z policją. Nie potrzebujecie pełnej dokumentacji, aby poprosić o pomoc.

Bezpośrednie zagrożenie w Norwegii: dzwoń pod 113 w nagłym zagrożeniu zdrowia lub życia, w tym przy bezpośrednim ryzyku samobójstwa lub poważnego samookaleczenia. Zostań z dzieckiem do przyjazdu pomocy. Dzwoń pod 112, jeśli potrzebna jest pilna pomoc policji. W innych krajach korzystaj z lokalnych służb ratunkowych.

Poniższe kontakty do policji i opieki zdrowotnej dotyczą Norwegii. Ten poradnik wspiera, ale nie zastępuje profesjonalnej pomocy.

Czym jest szantaż seksualny

Szantaż seksualny, czyli sextortion, to szantaż z wykorzystaniem intymnych zdjęć lub filmów. Ktoś grozi ich udostępnieniem, aby zmusić przedstawioną osobę do spełnienia żądań — na przykład zapłacenia pieniędzy. Za groźbę odpowiada osoba, która ją kieruje, a nie dziecko.

Nie musicie ustalać, czy zdjęcie zostało już udostępnione, zanim poprosicie o pomoc. Sama groźba wystarczy, by zwrócić się do policji po poradę. Nie obiecuj, że sprawca blefuje ani że nikt nie zobaczy treści: żadnej z tych rzeczy nie możesz wiedzieć.

Pomóż dziecku poczuć się bezpiecznie, aby mogło opowiedzieć

Podziękuj dziecku za to, że Ci powiedziało. Wyjaśnij, że nie zostanie ukarane za proszenie o pomoc, nawet jeśli złamało wcześniejszą zasadę, zaufało komuś, udostępniło zdjęcie lub już zapłaciło. Słuchaj bez krytykowania i włączaj dziecko w kolejne działania.

Możesz zacząć od pytań:

Nie każ dziecku pokazywać ani wysyłać Ci intymnych zdjęć na dowód tego, co się wydarzyło. Jego opowieść wystarczy, by zacząć prosić o pomoc. W pierwszej rozmowie skup się na bezpieczeństwie i potrzebnym wsparciu, zamiast odtwarzać każdą wiadomość.

Jeśli martwisz się o bezpieczeństwo dziecka

Jeśli dziecko mówi, że chce umrzeć, lub obawiasz się, że może zrobić sobie krzywdę, słuchaj spokojnie i potraktuj to poważnie. Można zapytać wprost o myśli samobójcze; przeczytaj wskazówki dotyczące takiej rozmowy. Nie musisz samodzielnie oceniać, jak poważna jest sytuacja.

W Norwegii skontaktuj się z lekarzem rodzinnym po poradę albo zadzwoń pod 116 117, jeśli pomoc nie może czekać, a lekarz jest niedostępny. Przy bezpośrednim zagrożeniu dzwoń pod 113, nawet jeśli dziecko tego nie chce, i zostań z nim do przyjazdu pomocy.

Przestańcie odpowiadać i uzyskajcie pomoc

  1. Nie płaćcie ani nie wysyłajcie nic więcej. Zapłata nie jest pewnym sposobem zakończenia gróźb; mogą pojawić się kolejne żądania. Jeśli dziecko już zapłaciło lub udostępniło więcej treści, nie obwiniaj go i szukajcie pomocy teraz.
  2. Zakończcie rozmowę. Nie negocjuj, nie odpowiadaj groźbami i nie przejmuj konta dziecka, aby skonfrontować się z tą osobą. Zgłoście konto i zablokujcie kontakt. Jeśli można wcześniej bezpiecznie zanotować dane konta i tekst gróźb, zróbcie to — ale nie utrzymujcie kontaktu dla zbierania dowodów ani nie próbujcie sami prowadzić śledztwa.
  3. Nie usuwajcie dowodów. Nie czyśćcie rozmów, nie usuwajcie konta dziecka, nie odinstalowujcie aplikacji ani nie przywracajcie ustawień fabrycznych urządzenia w nadziei, że problem zniknie. Istniejące wiadomości, dane konta i zapisy płatności mogą pomóc policji zrozumieć, co się wydarzyło. Zapytajcie policję, co zachować i kiedy można wprowadzić zmiany. Zablokowanie kontaktu to nie to samo co usunięcie konta lub rozmowy: dziecko nie musi dalej odpowiadać ani ponownie czytać gróźb.
  4. Nie twórzcie dodatkowych kopii intymnych zdjęć. Nie przesyłaj ich na swój telefon, rodzinie ani znajomym i nie proś dziecka, by wysłało je jako dowód. Nie pobieraj ich ani nie rób zrzutów ekranu, aby gromadzić dowody. Jeśli materiał już jest na urządzeniu, zapytaj policję, jak z nim postępować. Możecie zanotować nazwy użytkowników, daty i tekst gróźb bez kopiowania intymnych treści; zobacz poniżej jak zachować przydatne informacje. Nie zdobywajcie kopii również po to, by użyć Take It Down.
  5. Szybko skontaktujcie się z policją — nie czekajcie na pełną dokumentację. W Norwegii dzwońcie pod 02800 lub skontaktujcie się z lokalną policją. Wyjaśnijcie, że dziecku grozi się udostępnieniem intymnych zdjęć, czy istnieje bezpośrednie zagrożenie i czy wysłano pieniądze. Zapytajcie, jak złożyć formalne zawiadomienie i postępować z urządzeniem. Jeśli potrzebna jest pilna pomoc policji, dzwońcie pod 112.
  6. Jeśli wysłano pieniądze, skontaktujcie się z bankiem. Natychmiast zapytajcie, czy niedawny przelew można zatrzymać. Nie czekajcie z telefonem na zakończenie składania zawiadomienia policji. Zachowajcie numery referencyjne płatności dla policji. Bank może być w stanie zadziałać, ale nie można obiecać odzyskania pieniędzy.

Nawet jeśli coś już usunięto, nadal proście o pomoc. Powiedzcie policji, co pamiętacie i jakie informacje pozostały. Nie obwiniaj dziecka za usunięcie wiadomości w silnych emocjach i nie nawiązujcie ponownie kontaktu z osobą grożącą, aby je odzyskać. Następnym krokiem jest uzyskanie wsparcia, nie odtworzenie idealnej dokumentacji.

Zachowajcie przydatne informacje bez kopiowania intymnych zdjęć

Zapiszcie nazwę serwisu, nazwy użytkowników lub linki do profili, daty, treść żądań i dostępne już numery referencyjne płatności. Zachowajcie potwierdzenia zgłoszeń oraz numery spraw policyjnych do dalszego kontaktu. Policja może wskazać, co jeszcze jest potrzebne.

Nie pobierajcie intymnych zdjęć, nie róbcie ich zrzutów ekranu, nie przesyłajcie dalej ani nie proście nikogo o ponowne wysłanie. Jeśli tekst groźby pojawia się obok intymnego zdjęcia, zanotujcie tekst i dane konta zamiast utrwalać cały ekran. Zapytajcie policję, jak postępować z materiałem już obecnym na urządzeniu. Celem jest zachowanie przydatnego kontekstu bez tworzenia kolejnych kopii.

W przypadku Take It Down nigdy nie zdobywajcie zdjęcia tylko po to, by je zgłosić. Użyjcie urządzenia, którym pierwotnie wykonano zdjęcie. Jeśli jest niedostępne, proście o pomoc zamiast próbować odtworzyć lub odzyskać treść.

Zgłaszanie treści i ograniczanie ich rozpowszechniania

Zgłoście konto, z którego padają groźby, i znane Wam udostępnione treści za pomocą narzędzi platformy. Zawiadomienie policji i zgłoszenie na platformie mają różne cele: zgłoszenie platformie nie zastępuje kontaktu z policją.

Nie musicie sami szukać kopii ani prosić znajomych, by je znaleźli i przesłali dalej. Powiedzcie policji o miejscach udostępnienia, które już znacie.

Gdy zdjęcie wykonano przed ukończeniem 18 lat

Take It Down to bezpłatna usługa prowadzona przez National Center for Missing & Exploited Children (NCMEC), amerykańską organizację non-profit zajmującą się ochroną dzieci — nie służbę policyjną. Jest przeznaczona do intymnych treści wykonanych przed ukończeniem przez przedstawioną osobę 18 lat, nawet jeśli dziś jest starsza. Można z niej skorzystać zarówno przy groźbie udostępnienia, jak i po udostępnieniu.

Narzędzie tworzy na urządzeniu cyfrowy odcisk, zwany hashem. Samo zdjęcie pozostaje na urządzeniu; hash trafia do uczestniczących platform, aby pomóc im rozpoznać pasujące treści.

Ograniczenia mają znaczenie:

Jeśli nie macie oryginalnego urządzenia lub pliku, nadal możecie skontaktować się z policją i zgłosić konto, z którego padają groźby. Nie pobierajcie ani nie proście o kopię, aby narzędzie mogło zadziałać.

Gdy zdjęcie wykonano w wieku 18 lat lub później

StopNCII.org to osobna usługa wskazana dla treści wykonanych, gdy przedstawiona osoba miała co najmniej 18 lat. Sprawdźcie warunki korzystania. Liczy się wiek osoby w chwili powstania treści, a nie tylko jej dzisiejszy wiek.

Wsparcie po pierwszym zawiadomieniu

Przerwanie kontaktu lub złożenie zawiadomienia nie kończy wspierania dziecka. Sprawdzaj, jak się czuje i co nadal je martwi. Włączaj je w decyzje o tym, kto powinien wiedzieć; prośba o pomoc nie musi oznaczać informowania całej rodziny lub klasy. Spokojna reakcja bez kary daje dziecku przestrzeń, by powiedzieć, jeśli wydarzy się coś jeszcze.

W Norwegii Alarmtelefonen, 116 111, jest dostępny dla dzieci, młodzieży i zaniepokojonych dorosłych — możesz zadzwonić również jako rodzic. Usługa jest bezpłatna i można zachować anonimowość. Telefon działa przez całą dobę; czat i SMS mają inne godziny. Nie zastępuje pomocy ratunkowej.

Źródła i odniesienia

  1. Politiet / Kripos Dostęp Region: Norway
  2. Medietilsynet Dostęp Region: Norway
  3. Helsenorge Dostęp Region: Norway
  4. Politiet Dostęp Region: Norway
  5. Helsenorge Dostęp Region: Norway
  6. Alarmtelefonen for barn og unge / child welfare emergency helpline Dostęp Region: Norway
  7. National Center for Missing & Exploited Children (NCMEC) Dostęp Region: Worldwide; US-operated specialist child-protection service
  8. National Center for Missing & Exploited Children (NCMEC) Dostęp Region: Worldwide; participating platforms and non-encrypted surfaces only
  9. Politiet Dostęp Region: Norway