Szantaż seksualny: jak wesprzeć dziecko i uzyskać pomoc
Jeśli ktoś grozi udostępnieniem intymnych zdjęć Twojego dziecka, najważniejsze jest dziecko — nie zdjęcia, konto ani pieniądze. Potrzebuje wsparcia, a nie obwiniania czy żądania wyjaśnień dotyczących wszystkich wcześniejszych decyzji. [2]
Jeśli dzieje się to teraz: bądź przy dziecku, przestańcie odpowiadać osobie, która grozi, i nie płaćcie ani nie wysyłajcie kolejnych intymnych treści. Szybko skontaktujcie się z policją. Nie potrzebujecie pełnej dokumentacji, aby poprosić o pomoc. [1]
Bezpośrednie zagrożenie w Norwegii: dzwoń pod 113 w nagłym zagrożeniu zdrowia lub życia, w tym przy bezpośrednim ryzyku samobójstwa lub poważnego samookaleczenia. Zostań z dzieckiem do przyjazdu pomocy. Dzwoń pod 112, jeśli potrzebna jest pilna pomoc policji. W innych krajach korzystaj z lokalnych służb ratunkowych. [3] [4] [5]
Poniższe kontakty do policji i opieki zdrowotnej dotyczą Norwegii. Ten poradnik wspiera, ale nie zastępuje profesjonalnej pomocy.
Czym jest szantaż seksualny
Szantaż seksualny, czyli sextortion, to szantaż z wykorzystaniem intymnych zdjęć lub filmów. Ktoś grozi ich udostępnieniem, aby zmusić przedstawioną osobę do spełnienia żądań — na przykład zapłacenia pieniędzy. [1] Za groźbę odpowiada osoba, która ją kieruje, a nie dziecko.
Nie musicie ustalać, czy zdjęcie zostało już udostępnione, zanim poprosicie o pomoc. Sama groźba wystarczy, by zwrócić się do policji po poradę. [1] Nie obiecuj, że sprawca blefuje ani że nikt nie zobaczy treści: żadnej z tych rzeczy nie możesz wiedzieć.
Pomóż dziecku poczuć się bezpiecznie, aby mogło opowiedzieć
Podziękuj dziecku za to, że Ci powiedziało. Wyjaśnij, że nie zostanie ukarane za proszenie o pomoc, nawet jeśli złamało wcześniejszą zasadę, zaufało komuś, udostępniło zdjęcie lub już zapłaciło. Słuchaj bez krytykowania i włączaj dziecko w kolejne działania. [2]
Możesz zacząć od pytań:
- Co najbardziej Cię teraz martwi?
- Co pomogłoby Ci poczuć nasze wsparcie, kiedy szukamy pomocy?
- Kogo jeszcze chciałbyś lub chciałabyś mieć przy sobie?
Nie każ dziecku pokazywać ani wysyłać Ci intymnych zdjęć na dowód tego, co się wydarzyło. Jego opowieść wystarczy, by zacząć prosić o pomoc. W pierwszej rozmowie skup się na bezpieczeństwie i potrzebnym wsparciu, zamiast odtwarzać każdą wiadomość.
Jeśli martwisz się o bezpieczeństwo dziecka
Jeśli dziecko mówi, że chce umrzeć, lub obawiasz się, że może zrobić sobie krzywdę, słuchaj spokojnie i potraktuj to poważnie. Można zapytać wprost o myśli samobójcze; przeczytaj wskazówki dotyczące takiej rozmowy. Nie musisz samodzielnie oceniać, jak poważna jest sytuacja. [3]
W Norwegii skontaktuj się z lekarzem rodzinnym po poradę albo zadzwoń pod 116 117, jeśli pomoc nie może czekać, a lekarz jest niedostępny. Przy bezpośrednim zagrożeniu dzwoń pod 113, nawet jeśli dziecko tego nie chce, i zostań z nim do przyjazdu pomocy. [3] [5]
Przestańcie odpowiadać i uzyskajcie pomoc
- Nie płaćcie ani nie wysyłajcie nic więcej. Zapłata nie jest pewnym sposobem zakończenia gróźb; mogą pojawić się kolejne żądania. Jeśli dziecko już zapłaciło lub udostępniło więcej treści, nie obwiniaj go i szukajcie pomocy teraz. [1]
- Zakończcie rozmowę. Nie negocjuj, nie odpowiadaj groźbami i nie przejmuj konta dziecka, aby skonfrontować się z tą osobą. Zgłoście konto i zablokujcie kontakt. Jeśli można wcześniej bezpiecznie zanotować dane konta i tekst gróźb, zróbcie to — ale nie utrzymujcie kontaktu dla zbierania dowodów ani nie próbujcie sami prowadzić śledztwa. [1] [2]
- Nie usuwajcie dowodów. Nie czyśćcie rozmów, nie usuwajcie konta dziecka, nie odinstalowujcie aplikacji ani nie przywracajcie ustawień fabrycznych urządzenia w nadziei, że problem zniknie. Istniejące wiadomości, dane konta i zapisy płatności mogą pomóc policji zrozumieć, co się wydarzyło. Zapytajcie policję, co zachować i kiedy można wprowadzić zmiany. Zablokowanie kontaktu to nie to samo co usunięcie konta lub rozmowy: dziecko nie musi dalej odpowiadać ani ponownie czytać gróźb. [1]
- Nie twórzcie dodatkowych kopii intymnych zdjęć. Nie przesyłaj ich na swój telefon, rodzinie ani znajomym i nie proś dziecka, by wysłało je jako dowód. Nie pobieraj ich ani nie rób zrzutów ekranu, aby gromadzić dowody. Jeśli materiał już jest na urządzeniu, zapytaj policję, jak z nim postępować. Możecie zanotować nazwy użytkowników, daty i tekst gróźb bez kopiowania intymnych treści; zobacz poniżej jak zachować przydatne informacje. Nie zdobywajcie kopii również po to, by użyć Take It Down. [1] [8]
- Szybko skontaktujcie się z policją — nie czekajcie na pełną dokumentację. W Norwegii dzwońcie pod 02800 lub skontaktujcie się z lokalną policją. Wyjaśnijcie, że dziecku grozi się udostępnieniem intymnych zdjęć, czy istnieje bezpośrednie zagrożenie i czy wysłano pieniądze. Zapytajcie, jak złożyć formalne zawiadomienie i postępować z urządzeniem. Jeśli potrzebna jest pilna pomoc policji, dzwońcie pod 112. [1] [4]
- Jeśli wysłano pieniądze, skontaktujcie się z bankiem. Natychmiast zapytajcie, czy niedawny przelew można zatrzymać. Nie czekajcie z telefonem na zakończenie składania zawiadomienia policji. Zachowajcie numery referencyjne płatności dla policji. Bank może być w stanie zadziałać, ale nie można obiecać odzyskania pieniędzy. [1] [9]
Nawet jeśli coś już usunięto, nadal proście o pomoc. Powiedzcie policji, co pamiętacie i jakie informacje pozostały. Nie obwiniaj dziecka za usunięcie wiadomości w silnych emocjach i nie nawiązujcie ponownie kontaktu z osobą grożącą, aby je odzyskać. Następnym krokiem jest uzyskanie wsparcia, nie odtworzenie idealnej dokumentacji. [1] [2]
Zachowajcie przydatne informacje bez kopiowania intymnych zdjęć
Zapiszcie nazwę serwisu, nazwy użytkowników lub linki do profili, daty, treść żądań i dostępne już numery referencyjne płatności. Zachowajcie potwierdzenia zgłoszeń oraz numery spraw policyjnych do dalszego kontaktu. Policja może wskazać, co jeszcze jest potrzebne. [1]
Nie pobierajcie intymnych zdjęć, nie róbcie ich zrzutów ekranu, nie przesyłajcie dalej ani nie proście nikogo o ponowne wysłanie. Jeśli tekst groźby pojawia się obok intymnego zdjęcia, zanotujcie tekst i dane konta zamiast utrwalać cały ekran. Zapytajcie policję, jak postępować z materiałem już obecnym na urządzeniu. Celem jest zachowanie przydatnego kontekstu bez tworzenia kolejnych kopii.
W przypadku Take It Down nigdy nie zdobywajcie zdjęcia tylko po to, by je zgłosić. Użyjcie urządzenia, którym pierwotnie wykonano zdjęcie. Jeśli jest niedostępne, proście o pomoc zamiast próbować odtworzyć lub odzyskać treść. [8]
Zgłaszanie treści i ograniczanie ich rozpowszechniania
Zgłoście konto, z którego padają groźby, i znane Wam udostępnione treści za pomocą narzędzi platformy. Zawiadomienie policji i zgłoszenie na platformie mają różne cele: zgłoszenie platformie nie zastępuje kontaktu z policją. [1]
Nie musicie sami szukać kopii ani prosić znajomych, by je znaleźli i przesłali dalej. Powiedzcie policji o miejscach udostępnienia, które już znacie.
Gdy zdjęcie wykonano przed ukończeniem 18 lat
Take It Down to bezpłatna usługa prowadzona przez National Center for Missing & Exploited Children (NCMEC), amerykańską organizację non-profit zajmującą się ochroną dzieci — nie służbę policyjną. Jest przeznaczona do intymnych treści wykonanych przed ukończeniem przez przedstawioną osobę 18 lat, nawet jeśli dziś jest starsza. Można z niej skorzystać zarówno przy groźbie udostępnienia, jak i po udostępnieniu. [1] [7]
Narzędzie tworzy na urządzeniu cyfrowy odcisk, zwany hashem. Samo zdjęcie pozostaje na urządzeniu; hash trafia do uczestniczących platform, aby pomóc im rozpoznać pasujące treści. [8]
Ograniczenia mają znaczenie:
- Usługa obejmuje uczestniczące serwisy, nie cały internet.
- Nie działa na szyfrowanych platformach ani w szyfrowanych częściach serwisów.
- Nie gwarantuje znalezienia ani usunięcia każdej kopii.
- Nie zastępuje zawiadomienia policji ani pilnego wsparcia dla dziecka. [8]
Jeśli nie macie oryginalnego urządzenia lub pliku, nadal możecie skontaktować się z policją i zgłosić konto, z którego padają groźby. Nie pobierajcie ani nie proście o kopię, aby narzędzie mogło zadziałać. [1] [8]
Gdy zdjęcie wykonano w wieku 18 lat lub później
StopNCII.org to osobna usługa wskazana dla treści wykonanych, gdy przedstawiona osoba miała co najmniej 18 lat. Sprawdźcie warunki korzystania. Liczy się wiek osoby w chwili powstania treści, a nie tylko jej dzisiejszy wiek. [1] [7]
Wsparcie po pierwszym zawiadomieniu
Przerwanie kontaktu lub złożenie zawiadomienia nie kończy wspierania dziecka. Sprawdzaj, jak się czuje i co nadal je martwi. Włączaj je w decyzje o tym, kto powinien wiedzieć; prośba o pomoc nie musi oznaczać informowania całej rodziny lub klasy. Spokojna reakcja bez kary daje dziecku przestrzeń, by powiedzieć, jeśli wydarzy się coś jeszcze. [2]
W Norwegii Alarmtelefonen, 116 111, jest dostępny dla dzieci, młodzieży i zaniepokojonych dorosłych — możesz zadzwonić również jako rodzic. Usługa jest bezpłatna i można zachować anonimowość. Telefon działa przez całą dobę; czat i SMS mają inne godziny. Nie zastępuje pomocy ratunkowej. [6]